Trochę o Historii AA

„Ówcześni uczestnicy AA nie uważali mityngów za czynnik niezbędny do zachowania trzeźwości. Były one po prostu pożądane. Za to poranne skupienie i modlitwa były do tego konieczne."

✅ (Dr Bob i dobrzy weterani", str. 149)

"... my nie opowiadaliśmy wtedy na mityngach o naszym piciu. Nie było takiej potrzeby. Sponsor i Doktor Bob znali wszystkie szczegóły. Szczerze mówiąc, uważaliśmy, że to wyłącznie nasza sprawa. Poza tym umieliśmy już przecież pić. Za to osiągnięcia i utrzymania trzeźwości musieliśmy się dopiero nauczyć”. 

✅ („Doktor Bob i dobrzy weterani”, str. 238)

Info z ,, Wielka księga ożywa ,,

To mnie trochę odrzuca od AA. Te "boże", modlitwy. Szkoda, że nie ma to formuły kompletnie neutralnej, bez wtrącania tu bogów wszelkiej maści. 

Opublikowane przez: Gość

↑

To mnie trochę odrzuca od AA. Te "boże", modlitwy.

Abyśmy się dobrze zrozumieli to już na początku ostrzegam bo potem może nie być okazji. Zostawiliśmy po konsultacjach ten wątek, ale nie ma w nim miejsca na jakiekolwiek dyskusje odnośnie tego co się w samym AA podoba bądź nie. Ruch AA pomógł wielu osobom wyjść z uzależnienia i za to mu chwała. Jedni widzą w nim fenomen, inni niekoniecznie. Niezaprzeczalne jest jednak to, że dzięki programowi, krokom daje jedną z dróg aby wyjść na prostą. 

Sam szedłem inną ścieżką zdrowienia, ale każdy wybiera swoją. Ważne by dojść do celu.

Pozdrawiam, Kuba

Opublikowane przez: Gość

↑

To mnie trochę odrzuca od AA. Te "boże", modlitwy. Szkoda, że nie ma to formuły kompletnie neutralnej, bez wtrącania tu bogów wszelkiej maści. 

Tu nie chodzi o Boga jako religia tylko siłę wyższą od nas samych ,, Bóg jak kolejek go pojmujemy,,

A czy nakazy zakazy przez terapeutów czy lekarzy też Ciebie odrzucają ?  

Ps. Przecież Nikt Ci nie narzuca ani nie każe w to wchodzić każdy szuka sobie właściwej drogi dla siebie .Pozdrawiam życzę właściwych wyborów. 

Mnie co nie pasuje zostawiam i nie wchodzę nawet w relacje The End.

Opublikowane przez: kubek3city

↑

Opublikowane przez: Gość

↑

To mnie trochę odrzuca od AA. Te "boże", modlitwy.

 

Abyśmy się dobrze zrozumieli to już na początku ostrzegam bo potem może nie być okazji. Zostawiliśmy po konsultacjach ten wątek, ale nie ma w nim miejsca na jakiekolwiek dyskusje odnośnie tego co się w samym AA podoba bądź nie. Ruch AA pomógł wielu osobom wyjść z uzależnienia i za to mu chwała. Jedni widzą w nim fenomen, inni niekoniecznie. Niezaprzeczalne jest jednak to, że dzięki programowi, krokom daje jedną z dróg aby wyjść na prostą. 

Sam szedłem inną ścieżką zdrowienia, ale każdy wybiera swoją. Ważne by dojść do celu.

Pozdrawiam, Kuba

Dziękuje Ci za Zrozumienie tematu i tego wątku.Pozdrawiam

Opublikowane przez: Gość

↑

Szkoda, że nie ma to formuły kompletnie neutralnej, bez wtrącania tu bogów wszelkiej maści. 

Na pewno nie ma? 

https://aawaa.p/ tu możesz zajrzeć, może forma mitingów dla ateistów i agnostyków Ci podpasuje

Ciekawy wątek. Znam stronę na facebooku "Wielka Księga ożywa", z której korzystasz. Postaram się od czasu do czasu coś wrzucić z innych źródeł. 

Opublikowane przez: Tomoe

↑

Ciekawy wątek. Znam stronę na facebooku "Wielka Księga ożywa", z której korzystasz. Postaram się od czasu do czasu coś wrzucić z innych źródeł. 

Witaj trochę Historii nie zaszkodzi ,a może pomóc, w końcu po co się ciągle parzyć, jak można korzystać z doświadczeń innych którzy się już sparzyli. pozdrawiam 🌹

Trochę jeszcze o Modlitwie o Pogodę Ducha kto w końcu ją napisał i pełna treść 

Cytuję:

🔺 jakoby Modlitwę napisał Marek Aureliusz w 170 roku n.e. 😂, jeszcze jeden post dzisiaj przypomnę.
Przypomnę też, że wiedza leży o jedno zapytanie w Google.
Wiem, nikt tego nie uczy,. Każdy może. Trzeba tylko chcieć. 🔺

❇️ MODLITWA O POGODĘ DUCHA
- modlitwa, której autorem jest amerykański teolog Reinhold Niebuhr. Powszechnie używana przez grupy Anonimowych Alkoholików i inne grupy samopomocowe dla osób uzależnionych, korzystające z Programu dwunastu kroków. Została opublikowana na początku lat 30. XX wieku.

🔹 Boże,
użycz mi pogody ducha,
abym godził się z tym,
czego nie mogę zmienić.
Odwagi, abym zmieniał to,
co mogę zmienić.
I mądrości, abym odróżniał jedno od drugiego.
Pozwól mi co dzień
żyć tylko jednym dniem
i czerpać radość z chwili, która trwa;
i w trudnych doświadczeniach losu ujrzeć
drogę wiodącą do spokoju;
i przyjąć – jak Ty to uczyniłeś
- ten grzeszny świat takim, jakim on naprawdę jest,
a nie takim jak ja chciałbym go widzieć;
i ufać, że jeśli posłusznie poddam się Twojej woli,
to wszystko będzie jak należy.
Tak bym w tym życiu osiągnął umiarkowane szczęście,
a w życiu przyszłym, u Twego boku, na wieki posiadł szczęśliwość nieskończoną.

Info z ,, Wielka księga ożywa ,,

Rozważania o wyzdrowieniu

Czesławie, przypomnę, że na forum nie używamy nazw leków.

W kąciku historycznym warto chyba odnotować, że w sobotę 24 stycznia minęła 55. rocznica śmierci Billa Wilsona, nazywanego Billem W. - współzałożyciela wspólnoty Anonimowych Alkoholików. O jego życiu i działalności opowiada film fabularny "Nazywam się Bill W.", film dokumentalny "Bill W.", jest też film fabularny o jego żonie Lois zatytułowany "Kiedy miłość to za mało". Wspólnota AA wydała dwie książki biograficzne o swoich współzałożycielach. Ta, która jest poświęcona Billowi, nosi tytuł "Przekaż dalej". 

Lubię wracać do książki ,,Anonimowi  Alkoholicy  Wkraczają w Dojrzałość,,

Polecam.

Rozdział V z WK i to mi w zupełności wystarczyło żeby zrozumieć jak się uwolnić.

JAK TO DZIAŁA?
Rzadko się zdarza, by doznał niepowodzenia ktoś,
kto postępuje zgodnie z naszym programem. Nie wra-
cają do zdrowia ludzie, którzy nie mogą lub nie chcą całko-
wicie poddać się temu prostemu programowi. Zazwyczaj są
to mężczyźni i kobiety, którzy z natury swojej nie są zdolni
do zachowania uczciwości wobec samych siebie. Istnieją ta-
cy nieszczęśnicy. To nie ich wina. Tacy się po prostu urodzi-
li. Z natury swej nie są zdolni pojąć, a tym bardziej rozwinąć,
sposobu postępowania, który wymaga bezwzględnej uczci-
wości. Ich szanse na powodzenie są znikome. Istnieją także
ludzie, których cierpienie wypływa z głębokich zaburzeń
emocjonalnych lub umysłowych, ale wielu z nich wraca do
zdrowia, jeśli tylko zdobędą się na uczciwość wobec siebie.
Historie naszych zmagań opublikowane w tej książce uka-
zują - w ogólnych zarysach - kim byliśmy, co się z nami sta-
ło i jacy jesteśmy obecnie.
Jeżeli czytelnik tej książki poweźmie decyzję, że pragnie
tego co my w AA posiadamy, i że gotów jest uczynić
wszystko, aby ów cel osiągnąć, wtedy jest już przygotowany
do postawienia pierwszych kroków.
Przy stawianiu niektórych z nich towarzyszyło nam waha-
nie. Sądziliśmy, że potrafimy znaleźć łatwiejszą, łagodniej-
szą drogę. Ale nie potrafiliśmy. Pozostaje nam zatem prosić
was - bądźcie nieustraszeni i gorliwi od samego początku.
Niektórzy z nas przez jakiś czas bezskutecznie usiłowali
trzymać się starych przekonań. Musieliśmy pozbyć się ich
całkowicie. Pamiętajmy przy tym, że mamy do czynienia
z alkoholem, wrogiem podstępnym, potężnym i przebie-
głym. Nie jesteśmy w stanie walczyć z nim sami, bez dodat-
kowej pomocy. Ale na szczęście jest Ktoś potężniejszy pod
każdym względem, posiadający wszystkie potrzebne zasoby
sił. Tym Kimś jest Bóg. Obyś znalazł Go teraz..

Ps. Bóg jak kolwiek go pojmujemy ,, rozumiemy,,

Problematyczna mądrość AA

O pionierach AA z bloga,,Meszuge,, cytuje:

Sponsorzy i sponsorowanie

Znajomy z AA opowiedział mi, że gdzieś w Internecie znalazł ciekawą dyskusję na temat skuteczności sponsorowania, a w niej stwierdzenie dwóch czy trzech osób, że alkoholik, który o tej skuteczności wspomniał, nie ma pojęcia o sponsorowaniu, nic nie wie o AA i Programie.

Przyznam, że mocno mnie to zaskoczyło, bo wygląda na to, że nikt w AA (a zwłaszcza doktor Bob) nie wie nic o sponsorowaniu, i Programie, a znają się i wiedzą wszystko najlepiej na ten temat tylko ci dyskutanci. Można coś takiego skwitować krótko, że tak właśnie wygląda PLAA, albo że alkoholizm to poważna choroba psychiczna, po prostu.

We Wspólnocie AA – to już poważnie – wiadomo, że służba sponsora, jak każda inna, może być pełniona lepiej lub gorzej, bardziej lub mniej skutecznie. Jej efekty też mogą być bardzo różne.

Pewne dane wskazują też, że doktor Bob był skuteczniejszym sponsorem. Nie ma żadnych wątpliwości, że przez pierwsze lata AA rozwijało się szybciej w Akron niż w Nowym Jorku – niektórzy przypisywali to powodzenie silnemu przywództwu doktora Boba [Przekaż dalej”].

Dotąd nie wpadło mi do głowy, że potrzebne może być tłumaczenie, jaki sponsor jest skuteczny, a jaki nie bardzo lub wcale. No to proszę bardzo:

1. a) sponsor skuteczny – dwudziestu podopiecznych, osiemnastu z nich ma obecnie przynajmniej 10 lat abstynencji i poukładane życie; dwóch wróciło do picia.
2. b) sponsor nieskuteczny: dwudziestu podopiecznych, jeden z nich ma obecnie trzy lata abstynencji, jeden ma rok, ale pozostali wracali do picia już po kilku miesiącach.

To naprawdę nie jest takie trudne, zwłaszcza w dłuższych odstępach czasu.

Oczywiście może się zdarzyć, że sponsor raz czy drugi, a nawet trzeci, trafi na podopiecznego typu „to nie jego wina, taki się po prostu urodził”. Jednak nie uwierzę, że miał takiego dziwnego pecha i trafiał latami tylko na dziesiątki takich nieszczęśników. W takiej lub podobnej sytuacji chyba uczciwiej byłoby zastanowić się z kimś trzeźwym, czy każdy musi być sponsorem, czy każdy do tego się nadaje.

Druga bardzo ważna kwestia: co konkretnie sponsor przekazuje podopiecznemu? Czy jest to AA-owski Program działania, zbudowany na doświadczeniach alkoholików zawartych w literaturze AA, czy może jakiś program modlitewno-powierzalny, a coś takiego pojawiło się w Polsce stosunkowo niedawno, wraz z sekciarskimi nurtami i szkołami sponsorowania.

Z moich obserwacji wynika, że obecnie w Polsce działają w ramach AA dwie szkoły sekciarskiego sponsorowania. Może już jest ich więcej, a tylko ja nie jestem na bieżąco. Ważną cechą wspólną tych sekt jest przekonanie, że to nie ja, to ktoś inny, odpowiada za to, co i jak robię, jak się zachowuję, jak postępuję. Rozumiem to i znam. W okresie najbardziej destrukcyjnego picia też starałem się unikać odpowiedzialności i/lub przerzucać ją na kogoś innego. Tyle że później wytrzeźwiałem i wreszcie zacząłem, jak normalny, dorosły człowiek, brać odpowiedzialność za siebie na siebie.

Alkoholicy trzeźwi mają przekonania zbudowane na wiedzy i doświadczeniu. Alkoholicy nietrzeźwi mają przekonania zamiast wiedzy i doświadczenia. Zapewne to drugie jest łatwiejsze, nic nie trzeba czytać, poznawać, rozumieć. Tyle, że się taki człowiek ośmiesza, twierdząc, że Kroki nie poddają się elastycznej interpretacji, lub że skuteczność nie dotyczy służb w AA, a zwłaszcza sponsorowania.

Do AA trafiają ludzie mocno potłuczeni przez życie i picie. Ich pomysły nie wypaliły, przegrywają na każdej linii, bo nie tylko z alkoholem. Nie wiedzą, co dalej ze sobą zrobić. Są zdeterminowani i gotowi przyjąć nawet te rozwiązania i rady, które wydają im się dziwaczne. To stan, w którym bardzo łatwo ich wykorzystać i to nie tylko seksualnie lub finansowo. Dlatego wszystkim nowym sugeruję wielką ostrożność wobec osób w AA, które twierdzą, że za ich zachowanie odpowiada ich sponsor albo sponsor ich sponsora, albo Bóg, albo treść książki, czy cokolwiek, ale nie oni sami. Alkoholik, który panicznie boi się odpowiedzialności za swoje działania i tej odpowiedzialności unika, nie jest godny zaufania. Nie jest też trzeźwy – moim zdaniem. A że wyraźnie nie ufa też Bogu, to chyba oczywiste.

I tylko w jednym różnicie się od Boga – Bóg wie wszystko, a wy wszystko wiecie lepiej [Erich Maria Remarque]

Autor: Blog Meszuge.

                        Rozdział III

Wielka Księga. (WK)

Więcej NA TEMAT ALKOHOLIZMU
 WĘKSZOŚĆ z nas nie chce przyznać się do alkoholi-
zmu. Nikt nie lubi myśleć, że fizycznie i umysłowo
różni się od innych. Nic dziwnego zatem, że nasze pijackie
kariery charakteryzują się niezliczonymi próbami dowie-
dzenia tego, że potrafimy pić tak jak inni. Towarzysząca
nam uparta myśl, że jakoś, kiedyś będziemy w stanie jednak
kontrolować picie alkoholu jest czymś w rodzaju manii każ-
dego alkoholika. Upór, z jakim podtrzymujemy w sobie tę
myśl jest zadziwiający. Prowadzi on wielu z nas do szaleń-
stwa albo do śmierci.
Pierwszy krok na drodze do zdrowienia, to dojście do sta-
nu, kiedy musimy przede wszystkim upewnić się i przeko-
nać samych siebie, że jesteśmy alkoholikami. Musimy po-
zbyć się złudnej wiary, że jesteśmy tacy sami jak inni. My,
alkoholicy, zarówno mężczyźni, jak i kobiety, jesteśmy
ludźmi, którzy utracili możność kontroli nad swoim piciem
alkoholu. Wiemy, że żaden alkoholik NIGDY nie odzyska
tej kontroli. Każdy z nas w różnych okresach czuł, że zaczy-
na budować w sobie umiejętność samokontroli. Są to jednak
zazwyczaj krótkie epizody. Po nich nieuchronnie następuje
stan tym większej utraty panowania nad sytuacją, co prowa-
dzi do pożałowania godnej i niewyobrażalnej demoralizacji.
Przekonaliśmy się, że nasza choroba rozwija się. Z biegiem
czasu nasz stan pogarsza się, nigdy zaś odwrotnie.

Wybory Rezygnację i Strach

Rezygnując z wyboru z niczego nie rezygnujesz – zastanawiałem się dłuższą chwilę, czemu zdanie to stwarza wielu ludziom poważny kłopot. Bo podobno stwarza. Dziwne to, zwłaszcza w naszym, alkoholowym, środowisku.

Przeciwieństwem wolnego wyboru jest wybór zniewolony, wymuszony, ograniczony. Jeśli w sklepie mam ochotę ukraść kilka baterii, ale ochroniarz łazi za mną krok w krok, jakby nabrał jakichś podejrzeń, to ostatecznie w tych warunkach rezygnuję z kradzieży, ale czy to był mój wolny wybór? Jeśli Ziutka nie znoszę tak bardzo, że chętnie dałbym mu w mordę, ale boję się, że mi odda, to czy z zemsty zrezygnowałem w wyniku wolnego wyboru?

Zniewolonym można być w związku z brakiem wiedzy, wyobraźni, świadomości, w wyniku ograniczeń nałożonych przez własne przekonania i nawyki, i wiele innych, ale w tej chwili interesuje mnie, głównie i przede wszystkim, cwaniactwo i strach.

Może nie zawsze, ale w sumie jednak dość często, wybór (mniej lub bardziej wolny) wiąże się z rezygnacją. A co dzieje się, gdy nie chcę albo boję się z czegoś zrezygnować?

W środowisku niepijących alkoholików najbardziej znaną, największą, manifestacją tego typu jest określenie „zdrowiejący”. Ani chory, ani zdrowy. Prezenty, gratulacje, wyrazy uznania przyjmuje za coraz dłuższą abstynencję, ale jednocześnie dla swoich nagannych postaw, zachowań, decyzji, wyborów itd., ma nieustannie usprawiedliwienie w postaci choroby. Alkoholicy często nie chcą rezygnować z jednego lub drugiego, więc swój nieokreślony i niejasny stan utrzymują latami, w nieskończoność. Powiedzenie o sobie jasno i jednoznacznie: „wytrzeźwiałem”, byłoby właśnie wyborem, który wymagałby pewnej rezygnacji.

Trzeźwość wiąże się nierozerwalnie ze zdolnością dokonywania wyborów i przyjmowania odpowiedzialności za nie. (sic!)

,,Blog Meszuge,,

Polecam dobrą książkę można ją zamówić w Empiku ,, Zdrowa Dawka DOSE,, autor TJ POWER  Neuronaukowiec. Nazwa D dopaminy. O oksytocyny. S serotoniny. E endorfin. Bardzo fajnie napisana nie językiem medycznym ale dla każdego zrozumianym praktycznie wszystko co potrzeba łącznie z ćwiczeniami. Ps. W zdrowym ciele zdrowy duch mam lekturę na wyjazd .

                                         Rozdział III

Wielka Księga. (WK)

Więcej NA TEMAT ALKOHOLIZMU

Historia Freda mówi sama za siebie. Jesteśmy przekonani,
że może ona pomóc w zmianie sposobu myślenia innym, po-
dobnym do niego alkoholikom. Bowiem większość alkoho-
lików musi nieźle się poturbować, zanim zdecyduje się na
podjęcie próby rozwiązania swego problemu.
Wielu lekarzy i psychiatrów zgadza się z rezultatami na-
szych doświadczeń. Jeden z nich, pracujący w szpitalu
o światowej sławie, oświadczył niedawno: "To, co mówicie
na temat kompletnej bezradności przeciętnego alkoholika
jest, moim zdaniem, całkowicie słuszne. Jeśli chodzi o histo-
rie dwóch z was, które słyszałem, to nie mam najmniejszych
wątpliwości, że obydwaj byli swego czasu w stanie absolut-
nie beznadziejnym. Gdyby ludzie w takim stanie zgłosili się
do mojego szpitala nie przyjąłbym ich, nawet gdybym mógł.
Na widok ludzi takich jak wy, serce mi się kraje. Chociaż nie
jestem człowiekiem religijnym, mam głęboki szacunek dla
waszego duchowego podejścia do przypadków alkoholi-
zmu. Dla wielu przypadków ludzkich inne rozwiązanie do-
prawdy nie istnieje". Powtórzmy raz jeszcze: alkoholik nie-
kiedy nie posiada wystarczająco skutecznej obrony psy-
chicznej przed pierwszym kieliszkiem. Oprócz bardzo rzad-
kich przypadków ani on sam, ani z pomocą innego człowie-
ka, nie jest w stanie obronić się przed chęcią wypicia. Owa
obrona musi nadejść od Siły Wyższej

Nie żebym się czepiał,bo jestem AA niepijącym  ale WK i program w niej zawarty   jest dla mnie fundamentem a przerabianie i zmienianie pod siebie jakoś mnie nie przekonuje oczywiście mogę wybrać lub zrezygnować z niektórych rzeczy które mi nie pasują ale cel jest jeden zdrowa trzeźwość nie tylko dla mnie ale też środowiska z którym żyje. Tak po owocach ich poznacie wiara bez uczynków jest martwa. Ps. Oczywiście to nie reguła ale Alkoholik to takie cacuszko że na własne potrzeby zawsze coś wymyśli 🤔😀 👇👇👇

Program polskiego alkoholika

Wydaje się, że zaszła zmiana

Na mityngach uczę się życia?

Jedno z mityngowych zaklęć, które znam od pierwszego mityngu i czasem słyszę do dziś. Możliwe, że na początku sam je wygłaszałem w czasach bezmyślnego powtarzania „mityngowych mądrości”.

Wiktor Osiatyński napisał w jednej ze swoich książek, że u alkoholików typowy jest niedobór pewnych umiejętności życiowych i społecznych, czy jakoś tak, podobnie. Do dziś pamiętam, jak nieswojo i smutno mi się zrobiło, kiedy zorientowałem się, że mnie to też dotyczy, choć miałem wtedy ponad czterdzieści lat.

O tych umiejętnościach życiowych raczej w ogóle nie ma co mówić, ale przez dłuższą chwilę naprawdę rozważałem możliwość poprawienie swoich umiejętności społecznych, to jest ulepszenia lub poprawienia relacji z innymi ludźmi. Szybko okazało się, że mityng AA nie jest do tego odpowiednim czasem i miejscem. Wręcz przeciwnie.

O setek lat znane jest na świecie powiedzenie qui tacet, consentire videtur – kto milczy, ten zdaje się zezwalać, lub prościej: milczenie oznacza zgodę. Oczywiście wiadomo, że nie oznacza jej w sensie formalno-prawnym, ale w codziennym życiu często można spotkać się z pytaniem lub zarzutem – skoro się nie zgadzałeś, to czemu nic nie powiedziałeś?

Scenariusze mityngów AA zostały skonstruowane nie po to, żebym się czegoś nauczył, ale po to, żebym się bezpiecznie i dobrze czuł. Nikt nie może zwrócić mi uwagi, nawet jeśli bezczelnie kłamię lub plotę od rzeczy, skomentować mojej wypowiedzi ani jej przerwać (chyba, że ględzę za długo, ale i z tym bywa różnie). Nikt nie może ze mną i moimi kocopołami polemizować. Nawet dopytać mnie o nic nie wolno. Milczenie uczestników mityngu wydaje się oznaczać aprobatę dla tego, co mówię. Czy w tych warunkach mogę dowiedzieć się i zrozumieć, że nie mam racji, że się mylę, że moje kłamstwa zostały zdemaskowane? Jest jakaś szansa, że dowiem się, co i jak powinienem zrobić, jeśli nikomu nie wolno udzielić mi żadnej rady? Czy, wobec pozornej zgody uczestników, wpadnie mi do głowy, żeby korygować swoje przekonania? O absurdalnym zakazie używania „my” na wielu polskich mityngach w ogóle nie ma co wspominać.

Mityngi dały mi to, co mój sponsor lubi nazywać jednym z najważniejszych słów w Wielkiej Księdze – AA sprawiło, że w moim życiu pojawiło się słowo »my«. »Przyznaliśmy się, że jesteśmy bezsilni wobec alkoholu…«. Już dłużej nie musiałem być sam [WK z 2018 roku].

Podczas mityngów AA oduczam się (niestety) normalnych i naturalnych relacji z innymi ludźmi, ale... mityng AA nie jest okazją do nauki życia społecznego, nie taki jest przecież jego cel. Tu jednak dobrze byłoby uważać, żeby nie wylać dziecka z kąpielą. Czy w AA w ogóle nie da się doskonalić umiejętności społecznych? Ależ da się! W służbach poza moją grupą AA. Na przykład w Intergrupie, gdzie musiałem się uczyć współpracować dla wspólnego dobra z grupą ludzi, z których przynajmniej połowy w ogóle nie znałem, trzech nie lubiłem, dwóm nie ufałem, a jeden był moim przyjacielem (czyli dokładnie tak, jak to bywa w życiu w różnych grupach społecznych). Ale tutaj, w tych warunkach, mieliśmy działać i zrobić coś razem dla wspólnego dobra. Tak – MY razem.

Autor : Blog Meszuge.

czwartek, 17 lipca 2025 

(sic)

Opublikowane przez: Czeslaw

↑

Nikt nie może ze mną i moimi kocopołami polemizować.

Polemizować może i nie, za to mogę powiedzieć, jakie jest moje podejście w sprawie, w której się wypowiedziałeś - wtedy może sam dojdziesz do wniosku, że pleciesz od rzeczy 😉

Opublikowane przez: marcin

↑

Opublikowane przez: Czeslaw

↑

Nikt nie może ze mną i moimi kocopołami polemizować.

Polemizować może i nie, za to mogę powiedzieć, jakie jest moje podejście w sprawie, w której się wypowiedziałeś - wtedy może sam dojdziesz do wniosku, że pleciesz od rzeczy 😉

😀🤔Marcinie z całym szacunkiem do Ciebie  czytamy z uwagą  i zrozumieniem ,ale to nie ja to piszę to jest blog Meszuge pisarza eseisty Alkoholika który opisuje historię AA Polską a nie Amerykańską jak to widzi  przez wiele lat doświadczeń na różnych Spotkaniach i grupach AA

Ps. A to zdanie wyrwane jest z kontekstu

Opublikowane przez: Czeslaw

↑

czytamy z uwagą  i zrozumieniem

No właśnie, ze zrozumieniem. Napisałem do Ciebie nie dlatego, że to jest Twój tekst, tylko dlatego że wiele razy wypowiadałeś się na przykład na forum i mogę odnieść się do Twojej wypowiedzi w ten sposób, że nie wdam się w polemikę, tylko opowiem o tym, jakie jest moje podejście. A co z tym zrobisz i jak to zrozumiesz, zależy od Ciebie.

Dziękuje Marcinie za odpowiedź,dlatego mamy wolną wolę i wybór Ty masz swoją rację,ja mam swoją i to jest wybór a nie ślepa wiara.Pozdrawiam jest takie powiedzenie w AA ,, trzymaj z najlepszymi ,,

Ps. Tylko ja nie piszę,że ktoś plecie od rzeczy ,znaczy ja 🤔😃

Opublikowane przez: Czeslaw

↑

Tylko ja nie piszę,że ktoś plecie od rzeczy ,znaczy ja

Oj tam, oj tam, mój post to był tylko przykład hipotetycznej sytuacji 🙂